Op mijn bureau ligt een klein stilleven: het computerscherm van de Open Universiteit, een kop koffie, een mandarijntje en letterkoekjes die samen Love en Kus vormen. Even een moment van spel en aandacht, stilstaan in de drukte van het leven.
Het is een hectische periode binnen mijn opdracht. Begrotingsronde, iedereen druk en een piek die zich volgende week al aankondigt. Daarnaast een druk privéleven, zelfopgelegde deadlines van de studie, taxichauffeur spelen voor dochterlief die haar pols heeft gebroken en wat strubbelingen in de relatie. Kortom, het leven voelt even vol, druk en zwaar.
Juist in deze periodes dwing ik mezelf tot uitzoomen. Een muziekje aan, kijken naar wat wel kan en het besef dat het zo bezien echt zo slecht niet is. Hoewel de zon zich niet laat zien, lukt het me wel om zelf een zonnetje te worden. Door mezelf te betrappen op een lach en te beseffen dat somberheid eigenlijk helemaal nergens voor nodig is.
Geluk zit voor mij in de kleine dingen. Creatief een weekbericht in Sinterklaasstijl maken, lachen om mijn eigen chaos, het stille plezier van een chagrijntje en mezelf liefde en een kus geven. Het zijn gekke, drukke weken. Op het werk, thuis en in mijn hoofd. Maar ergens tussen Paniek Paniek en Love en Kus vind ik steeds lucht en ruimte. En daar geniet ik vandaag even van.
