Met ervaring in HR en onderwijs help ik organisaties puzzels te leggen die verder gaan dan één domein van de staf.
Met ervaring in HR en onderwijs help ik organisaties puzzels te leggen die verder gaan dan één domein van de staf. Praktisch, verbindend en met een scherp oog voor structuur en bedoeling.
Mijn passie voor onderwijs ontstond tijdens mijn afstuderen voor de opleiding HRM. Ik deed onderzoek naar duurzame inzetbaarheid in het mbo en werd geraakt door één specifieke casus: een student uit een BBL traject die, mede door dyslexie, dreigde vier jaar over een niveau 2 opleiding te doen. Iemand met “gouden handjes” die tussen wal en schip viel. Dat raakte me. Ik begreep niet hoe dit mogelijk kon zijn als er voldoende aandacht was en het idee vormde zich dat ik op de lange termijn misschien meer kan betekenen.
Sindsdien ben ik blijven zoeken: hoe kan ik bijdragen aan beter onderwijs, ook als ik er zelf niet voor de klas sta? In mijn rol als HR manager werd steeds duidelijker dat het ontwikkelen van mensen is waar ik het meest energie van krijg. En juist dat komt samen in het onderwijs.
Door de jaren heen heb ik het onderwijs van verschillende kanten meegemaakt. Ik zie hoeveel er gevraagd wordt van bevlogen docenten en leraren, hoe hard er gewerkt wordt, en ook hoe processen soms schuren. De werkdruk is hoog, niet alleen door personeelskrapte, maar ook doordat systemen, verwachtingen en praktijk niet altijd op elkaar aansluiten. Je kunt dan blijven roepen vanaf de zijlijn. Maar ik wil liever bijdragen.
In 2018 startte ik daarom met de master Onderwijswetenschappen. Elke module brengt nieuwe inzichten: over hoe mensen en kinderen leren, verdieping op motivatietheorieën en hoe systemen en gedrag samenhangen. Daarnaast heeft het veel nuance gebracht in mijn eigen perceptie en opvattingen. De onderwijswetenschap kijkt vaak naar één mikadostokje terwijl in de onderwijspraktijk alle stokjes mee kunnen bewegen bij een verandering. Het verbinden tussen wetenschap en praktijk daar wil ik steeds meer van proeven en ervaren. De opleiding maakt mijn werk niet alleen inhoudelijk rijker, maar ook relevanter. Juist die verdieping inspireert me om samen met onderwijsorganisaties te blijven puzzelen. Zodat mensen en lerende tot bloei kunnen komen in de klas, op kantoor en in het hele systeem daarachter.
Lange tijd dacht ik dat mijn droom een functie als afdelingsmanager bij een ROC was. Inmiddels weet ik dat het basisonderwijs me minstens zo raakt. Juist daar wordt de basis voor leren gelegd. Ik laat het inmiddels maar open en richt me eerst op mijn afstuderen. Wie weet verken ik ooit ook nog het voortgezet onderwijs, of stap ik zelfs een keer via een zijinstroomtraject of deeltijdopleiding het klaslokaal in. Niet als einddoel, maar als volgende stap in mijn ontwikkeling of omdat ik het leuk vind en het gevoel heb te kunnen bijdragen.
Nieuwsgierig luister ik naar jouw vraag en zoek ik mee naar oplossingen die echt passen.
Buddy volgt thuis moeiteloos als er iets lekkers is, maar op het trainingsveld overheersen prikkels. Daar leer ik dat belonen, uitdoven en duidelijkheid rust geven. Het zijn lessen die net zo goed gelden voor teams en onderwijs als voor honden.
Het boek Van individueel naar inclusief onderwijs van Bert Wienen zette me aan het denken over hoe we naar kinderen kijken. Plakken we te snel een label of zien we de context waarin leren en groeien plaatsvindt?
Als ik terugkijk, zie ik de bergen die ik al achter me heb gelaten. Studeren naast een druk gezinsleven en werk was nooit vanzelfsprekend.
Mijn vorige website had ik gewoon zelf gemaakt. Hij draaide, hij deed het, en functioneel was het eigenlijk prima. Alleen…
