In oktober 2023 dacht ik: wat fijn, een opdracht in het Westland. Dan kan ik voor of na het werk lekker naar het strand. Nou, vandaag was de eerste keer dat ik voor een werkdag(je) naar het strand ben gereden.
Met een stralende zon, een graad of 18-19, een lekker windje, een strakblauwe lucht en de loomheid van de vakantie nog merkbaar, heerlijk de dag gestart. Met de blik gericht op de branding. Zoekend naar mooie schelpen en misschien wel een haaientand.
Halverwege lag daar een eenzame groene duikbril en nog geen meter verderop een normale bril met een klein stukje glas eruit en licht aangetast door de zee. Ik vraag me dan als eerste af van wie ze waren. Dat je een duikbril vergeet, dat snap ik. Je bril kwijtraken vind ik opmerkelijker. Hoewel ik toch mensen ken die regelmatig een bril kwijtraken….
Daarna dacht ik aan het woord perspectief en aan helderheid van beeld. Aan een normale bril heb je niets om in de zee helder te zien. Een duikbril op land helpt je niet om je zicht helder te maken. Kortom, het perspectief en het gereedschap dat je nodig hebt om scherp te zien, verschillen per situatie. Hoewel deze twee brillen zonder gebruiker helemaal niets zien, hadden ze gelukkig elkaar nog als gezelschap.
Het nieuwe schooljaar start weer en ik gun alle kinderen en professionals het juiste gereedschap, een andere bril of lens om iets nieuws te leren of om scherp te blijven zien wat kinderen nodig hebben.
Les van de dag. Vaker naar het strand gaan. Ik ben benieuwd wanneer ik weer naar het strand ga en welke brillen ik dit schooljaar ga gebruiken.
